بازيگران : افسانه بايگان، پژمان بازغي، هانيه توسلي، رويا تيموريان، حامد بهداد، شاهرخ فروتنيان، ايرج نوذري، مهدي صباغي، كيانوش گرامي، كوروش ستوده، نيكو خردمند، نگار فروزنده، مسعود رايگان
 

خلاصه داستان: زندگي سه زن در يكي از محله هاي قديمي تهران. فريبا با شوهرش « كافه ستاره » را اداره مي كنند. ملوك زن ميان سالي در پي عشق است و سالومه دختر زيباي محله روياي سفر در سر دارد.

يادداشت: « كافه ستاره » كه پيش از اين « نفستو حبس كن » نام داشت، پس از فيلمهاي « سياوش » (1377)، « پارتي » (1379) و « مكس » (1382) چهارمين فيلم بلند سامان مقدم است.

   نقد فيلم

سينماي ما - 1_ "کافه ستاره" چهارمين فيلم سامان مقدم است. او ابتدا در اين سينما، دستيار مسعود کيميايي در فيلم‌هايي که براي هدايت فيلم ساخت، بود (تجارت، ضيافت و سلطان) و اولين فيلم خود را در همين دفتر و در سال 1378 با نام "سياوش" كارگرداني كرد. فيلمي که مشابه جريان غالب زمان خود موضوعي جوانانه داشت.

قصه‌ي يک پسر اسير که موسيقيدان بود و هيچ شباهتي به آرمان‌هاي پدرش نداشت و اصلا قرار بود موتور محرک فيلم همين تنش بين ظاهر پسر و آرمان‌هاي پدر باشد، که اين ايده در اجرا تلف شد و درست از کار در نيامد. مهم‌ترين چيزي که در فيلم اول مقدم(که فروش خوبي هم داشت) در يادها ماند بازي هديه تهراني در فيلم با نام خودش بود. فيلم دوم مقدم،‌ با نام "پارتي" درست يک سال بعد ساخته شد و موفق شد جايزه‌ي بهترين تدوين را ار جشنواره‌ي نوزدهم فجر ببرد. "پارتي" هيچ مزيتي بر "سياوش" نداشت و محصول يک دوران سياست‌زده بود.

اجراي صحنه‌هاي پارتي با آهنگ "Desert Rose" استينگ، فيلم را تبديل به دومين پرفروش سال 1380 کرد.(بعد از "سگ‌کشي")."مکس" که همين سال گذشته اکران شد، در حکم جهشي چند پله‌اي براي مقدم بود. سياست‌زدگي "پارتي"، اينجا با شوخي‌هاي پيمان قاسم‌خاني و اجراي خوب مقدم، تعديل شده بود و چکيده‌ي همه‌ي آن حرف‌ها در تيتراژ پاياني فيلم هم تماشاگر را روده‌بر مي‌کرد و هم به فکر وا‌ مي‌داشت. مقدم ساخت چهارمين فيلم خود را در حالي آغاز کرد که هنوز "مکس" اکران نشده بود و از نتيجه‌ي فروش آن خبري نداشت.

2_تهيه‌کننده‌ي تمامي چهار فيلم مقدم، هدايت فيلم بوده است. در دو فيلم اول، قرار نبود اتفاقي بيفتد و يا اينکه تهيه‌کننده کار خاصي بکند. اما دو فيلم بعدي نشان مي‌دهد که برادران شايسته(مرتضي و مصطفي) در ساخته شدن فيلم‌ها چه سهم مهمي داشته‌اند. "مکس" بدون حمايت تهيه‌کننده ساخته نمي‌شد، چون شرايط توليدش سخت‌تر از تمامي فيلم‌هاي مشابه‌اش بود و اکران نمي‌شد(بعد از دو سال) اگر تهيه‌کننده پشت فيلم نايستاده بود. تصور اينکه تهيه‌کننده‌اي از سينماي بدنه حاضر شود براي فيلم‌نامه‌ي نامعمول "کافه ستاره" (نسبت به سينماي ايران) پول بپردازد و آن را بسازد هم، دور و بعيد است. اين دو مورد نشان مي‌دهد که برادران شايسته پاي سامان مقدم ايستاده‌اند و به کار او اعتماد دارند.

3_ "کافه ستاره" مانند اکثر فيلم‌هاي ايراني( با توجه به ذائقه‌ي تماشاگر) يک ملودرام است. تفاوتي که وجود دارد، در نوع روايت فيلم است. "کافه ستاره" قالبي اپيزوديک دارد و به سه بخش فريبا(افسانه بايگان)، سالومه(هانيه توسلي) و ملوک(رويا تيموريان) تقسيم شده. هريک از اپيزودها با يکي از اين سه اسم شروع مي‌شود و در هر‌کدام يک نفر در کانون قصه قرار مي‌گيرد. اتفاق جالب و جذابي است؛ اما شکل اجراي آن در فيلم به گونه‌اي است که انگار فيلم روايتي خطي و سرراست داشته و سر ميز تدوين اين اتفاق برايش افتاده است.

در بسياري از جاها نقطه‌ي ديد اپيزود که مربوط به يک شخصيت اصلي است،‌عملا از بين مي‌رود و آن اپيزود مي‌تواند متعلق به هر شخصيتي باشد. و يا موقعيت‌هايي با سه ميزانسن متفاوت به تماشاگر نشان داده مي‌شود، بي‌آنکه قرار باشد معني جديدي از ميزانسن متفاوت استخراج شود. شايد اگر فيلم روايت خطي مي‌داشت، موفق‌تر بود و بسته‌بندي کردن فيلم به اين شکل فعلي به آن لطمه‌ي شديدي زده است.

4_سامان مقدم در انتخاب بازيگران دست به ابتکار جالبي زده و آن دوري جستن از کليشه‌هاي مرسوم است. افسانه بايگان براي نقشي انتخاب شده است که انگ رويا تيموريان است. نقش زني که به سختي خرج زندگي‌اش را درمي‌آورد و شوهر بي‌مصرفش بر سر او خراب شده است. جالب است که نقش اين شوهر بي‌مصرف را يکي از دوست‌داشتني‌ترين شخصيت‌هاي سينماي ايران،‌شاهرخ فروتنيان بازي مي‌کند.

رويا تيموريان نقش يک پيردختر به دنبال شوهر را با شوخ و شنگي، جوري بازي مي‌کند که نه‌تنها بهترين بازي کارنامه‌اش است، بلکه تبديل به بهترين بازي فيلم هم مي‌شود. حامد بهداد هم کليشه‌ي پسر پر شر و شور و شيطان را مي‌شکند و نقش پسري کم‌حرف را خوب بازي مي‌کند. فقط گاهي اوقات، اداهايش زجرآور مي‌شود و آدم را ياد اين حرف اينگريد برگمن مي‌اندازد:» خودت باش، جهان اصل را ستايش مي‌کند».

5_ در روزهاي جشنواره گفته شد که فيلم بازسازي نعل به نعل يک فيلم مکزيکي با نام "کوچه ميداک" است. سامان مقدم از اين قضيه اظهار بي‌اطلاعي کرد و گفت که خبر نداشته فيلم‌نامه کپي برابر اصل آن فيلم است. به همين خاطر در نمايش‌هاي جشنواره‌اي نام پيمان معادي (فيلم‌نامه‌نويس) از تيتراژ بيرون آورده شد. اما حالا گويا همه چيز رفع شده و طبيعي است که اسم معادي هم سر جاي اولش برگشته.

6_ از بين عوامل فني فيلم کار بهرام بدخشاني (مدير فيلم‌برداري) و امير توسلي (آهنگساز) از بقيه بهتر است و بيشتر در ياد مي‌ماند. بهرام بدخشاني موفق به ثبت تصاوير خيلي خوبي در شب شده که اوج آن سکانس دعواي حامد بهداد و شاهرخ فروتنيان است. ميزان نور تابيده شده به صحنه و کنترل بر آن و نوع تکان‌هاي دوربين خيلي خوب است و باعث شده که بهترين سکانس فيلم خلق شود. موسيقي ميني‌مال امير توسلي با وجود آنکه در بعضي جاها شبيه موسيقي فيلم‌هاي ديگر مي‌شود(مثل املي پولن)، به‌خاطر کيفيت زيرصدايي اش، فضاسازانه عمل مي‌کند که بهترين نمونه‌ي آن سکانس طلا فروختن پژمان بازغي و دستگيري او است که غير از کارکرد فضاسازانه، ملودي زيبايي هم دارد.

7_ تک‌سکانس‌هاي خيلي خوب "کافه ستاره" (مثل دعواي زير باران يا ملاقات دوم بهداد و تيموريان) نشان مي‌دهد که سامان مقدم مي‌تواند، فيلم هاي بهتري بسازد. فيلم‌هايي که غير از استاندارد بودن، ويژگي‌هاي ديگري هم داشته باشند. فيلم بعدي سامان مقدم فيلم خوبي خواهد بود، اگر چند لحظه مشابه سکوت بين بهداد و تيموريان در ملاقات دومشان، داشته باشد. جايي که تيموريان بالاخره اين سکوت را مي‌شکند و مي‌گويد«پيرهن مردونه نداشتم که بهت بدم»