نويسنده و كارگردان: ابوالقاسم طالبي
تهيه كننده: سيد عليرضا سبط احمدي
مدير فيلمبرداري: مجتبي رحيمي
تدوين: حسن ايوبي
موسيقي متن: مجيد انتظامي
طراح صحنه و لباس: نازي پرتوزاده
 

    بازيگران:  حسين ياري، حميرا رياضي، فقيهه سلطاني، مهتاج نجومي، ناصر فروغ، شاه علي سرخاني، سارا منصور فلاح، ميترا مرادي، محمدرضا بهمنيار،
    گلشن  پيرخانقاه، محمد بياتي، احمد سربخش و گلاب آدينه

خلاصه داستان:

نغمه، داستان زندگي يك مهندس كامپيوتر و همسرش استاد ادبيات است. محمود كه جانباز شيميايي جنگ است عاشق همسرش نغمه است و به دليل اين كه ميداند كه زمان كوتاهي به پايان زندگي اش باقي مانده است و به هيچ وجه بچه دار نمي شود مي خواهد همسرش را طلاق بدهد كه او آزاد باشد. در اين بين سر و كله دانشجويي پيدا مي شود كه در حال تحقيق بر روي عشق هاي اساطيري است. او طي حادثه اي با محمود آشنا مي شود.

يادداشت:

نغمه پس از فيلمهاي ويرانگر و آقاي رئيس جمهور سومين ساخته ابوالقاسم طالبي، مدير مسئول و سردير هفته نامه « سينما ويدئو » است.

همشهري - آناهيد مؤسسيان
 گفت و گو با ابوالقاسم طالبي كارگردان فيلم

 * در كارنامه فيلمسازي شما كلاً مضمون فيلم يا مسائل سياسي روز بود يا در ارتباط با جنگ. چطور شد كه در آخرين فيلمتان به مضمون عشق پرداختيد؟
 ـ فيلم هاي قبلي من نيز جدا از مضمون عشق نبوده. در فيلم «آقاي رئيس جمهور» هم همسر يكي از قهرمان هاي فيلم به خاطر عشق فداكاري مي كند و كشته مي شود. سريال «بازگشت پرستوها» را هم كه ساختم تصوير زندگي جواناني است كه عاشق وطن شان هستند و به خاطر اين عشق به جنگ مي روند. اما اين كه به اين صورت پررنگ به عشق زميني بپردازم، بله، اين تازگي دارد. به هرحال من مطالبي داشتم كه فكر مي كردم با اين زبان مي توانم بگويم و به همين دليل از عشق استفاده كردم تا بستري شود براي طرح مسايلي كه وجود داشت.
 * ايده و فيلمنامه اوليه «نغمه» چطور شكل گرفت؟
 ـ در اين مدت در نگاهي كه به سينما داشتم، متوجه شدم مسئله عشق مهجور مانده و آن چه كه تصوير مي شود خاطرخواهي ها، هوس هاي زود گذرو مسايلي از اين دست است. هيچگاه به شكل عميق به عشق پرداخته نشده است . عاشق شدن هاي زودگذر، و بعد اينكه منجر به جدايي و طلاق و خشم و كينه مي شوند. لذا در فكر ساختن سريالي در رابطه با طلاق و اين نوع عشقها بودم كه با سوژه «نغمه» برخورد كردم.
 * فيلم هاي قبلي شما بيشتر درباره رويدادهاي سياسي اجتماعي بود و يادواره جنگ،اما در اين فيلم به نظر مي رسد تلاش كرده ايد تا به سينماي داستانگو نزديك شويد؟
- با نظر شما موافق نيستم. فيلم هاي من هميشه قصه و داستان داشته اند.مثلاً «ويرانگر»،سريالي كه در عمان ساختم در نوزده قسمت، هم قصه داشت و هم درام. نغمه هم از اين قضيه مستثني نيست.
 * انتخاب حسين ياري براي بازي در نقش محمود انتخاب اول شما بود؟
 ـ جدا از اوج و فرودي كه اين مسئله داشت، تقريباً از اول همين تصميم را گرفته بودم.
* به نظر مي آيد رابطه محمود و نغمه اصلاً مشكلي ندارد و خيلي هم عاشقانه است؛ پس چه نيازي هست تا شيوا وارد زندگي آنها بشود و بخواهد براي خود جايي پيدا كند و البته خيلي ناگهاني و...
 ـ روي كلمه ناگهاني مشكل دارم. به هر حال ما قصدمان اين است كه يك درام را به تصوير بكشيم و به تبع آن نيز شخصيت هاي مختلفي وارد قصه مي شوند با همان نقش ها و كارهايي كه برايشان تعيين شده است . حالا هركدام با اوج و فرودها و منحني هايي كه دارند يعني فيلمنامه مي طلبيد. اگر شيوا نمي بود ما اصلاً نمي توانستيم قصه را روايت كنيم. ما در واقع دنبال شيوا هستيم كه در پي آن با محمود و نغمه برخورد مي كنيم. شيوا در واقع در پي خود يك سري حقايق دارد و ما هم همراه او به سمت قصه و كشف حقيقت مي رويم و با شخصيت هاي ديگر فيلم آشنا مي شويم.
* اما به هر حال هم شخصيت شيوا و هم رفتارهاي او به نوعي مبهم هستند و شايد به خاطر همين است كه بازيگر حرفه اي و خوبي مثل خانم سلطاني بازي اش به دل نمي نشيند.
 ـ اتفاقاً اين شكلي نيست. خانم سلطاني هم  بازي خوبي دارند و هم اينكه به نظرم بازي ايشان به دل مي نشيند. او اتفاقاً از آدم هاي كليدي ماجراست. او دختري دانشجو در مقطع فوق ليسانس است با روحيه اي شاد و انگيزه اي بالا و باسواد و داراي معلومات است و در حال اثبات اين قضيه است كه عشق اساطيري وجود ندارد و اين ها فقط ريشه در كتاب ها دارند و براي اثبات اين مسئله دست به تحقيق مي زند و در اين راه با مسايلي برخورد مي كند. بازي خانم سلطاني هم بديع، تازه و غيركليشه اي است. او از بهترين بازيگران زن سينماي ايران هم هست.
 * دليل اين همه سماجت شيوا براي تماشاگر قابل درك نيست.
 ـ به نظر مي رسد اتفاقاً عكس اين قضيه است. اين سماجت نيست ،نوعي اخلاق پژوهشگرانه است. شيوا اين تفكر را دارد اگر مي خواهد به حقيقتي دست پيدا كند بايد سماجت كند. مثلاً وقتي كه شما مي خواستيد با من مصاحبه كنيد، چند بار تماس گرفتيد، پيگيري كرديد و سماجت كرديد تا به هدفتان رسيديد. بنابراين اين سماجت شما داراي حساب و كتاب است،  شيوا هم درست كار شما را انجام داد.
 * چطور شد كه خانم سلطاني را براي اين نقش انتخاب كرديد؟
 ـ چون دنبال سوپراستار نبودم. بنا بر اين دنبال بازيگري بودم كه بتواند يك بازي بديع را ارائه كند و در موقعيت هاي مختلف عكس العمل هاي درست را ارائه كند و به نظرم انتخاب هايم درست بود. هم خانم حميرا رياضي كه سال ها در تئاتر فعاليت داشته اند و بعد به دلايلي سريال بازي كرده اند و خيلي به لحاظ تكنيك هنري ديده نشدند. خانم سلطاني هم در همان اولين حضورش در سينما كانديد اي دريافت سيمرغ بهترين بازيگر زن شد. من تا حالا اين حرف را جايي نزده ام ، اما فكر مي كنم بازي درخشان خانم سلطاني مستحق دريافت جايزه بود ولي چون عادت جشنواره ها اين است كه معمولاً سهميه مي دهند امسال سهم ايشان نبود. امسال جايزه سهم كسي بود كه سال ها در سينماي ايران كار كرده بود و هيچ جا به او توجهي نشده بود و به هر حال كساني بودند كه دوست داشتند اين خانم جايزه بگيرد و به خاطر همين جايزه به او رسيد. نمي خواهم قضاوت كنم كه جايزه حق آن خانم بود يا نبود ، ولي به نظر مي رسد خانم سلطاني از اين بابت مهجور واقع شد.
 * چرا پايان فيلم اين قدر رمانتيك است. مرگ محمود در دشت هاي سرسبز و نرسيدن نغمه به او در لحظه هاي آخر؟
 ـ براي اين كه قصه فيلم رمانتيك است ، به تبع آن بايد پايانش هم رمانتيك باشد. من نمي فهمم سئوال شما مفهومش چيست اين رمانتيك بودن بالاخره عيب است يا حسن؟
 * به هر حال كارگردان شما هستيد و تصميم گيرنده نهايي هم شما هستيد.
 ـ پايان رمانتيك اين حسن را دارد كه صحنه عاشقانه مي تواند براي تماشاگران تأثيرگذار باشد تا در لحظاتي بتوانند خودشان را متمركز كنند و يك نغمه جديد بشنوند و يك عشق جديد به آنها معرفي شود. عشق در «نغمه» حاوي يك نگاه جديد است. ما همه تلاشمان را كرده ايم و اگر پايان فيلم رمانتيك است، من خيلي خوشحالم.