|
هورموني تنظيم مي شود. به عنوان مثال ، اپي نفرين و نوراپي نفرين موجب
کاهش اشتها و افزايش سرعت متابوليسم مي شود.
کاهش ميزان انسولين نيز مصرف گلوکز را کم و فعاليت مرکز سيري را مهار مي
کند. مراکز اصلي تغذيه سيري در هيپوتالاموس قرار دارد.
جالب است بدانيد که داروهايي نظير آمفتامين که به منظور سرکوب اشتها در
ترکيب برخي قرصهاي لاغري مورد استفاده قرار مي گيرد، از راه آزادسازي
نورابي نفرين در سيستم اعصاب مرکزي عمل مي کنند.
وقتي مصرف انرژي بيش از ميزان کالري در دسترس باشد، کاهش وزن رخ مي دهد
که اين مساله مي تواند بنا به دلايلي نظير کم شدن مقدار غذاي دريافتي ،
سوئ جذب ، از دست دادن کالري ، افزايش نياز به انرژي ، تغيير در حجم
مايعات بدن و... باشد.
اگر بخواهيم کاهش وزن را در نموداري خلاصه کنيم ، مي توانيم آن را به
صورت زير نشان دهيم:
افسردگي يا فراموشي
عوامل هورموني
اشکال در خوردن غذا
داروها
بي اشتهايي
عوامل اجتماعي يا اقتصادي
وزن بدن عفونت هايي نظير
HIV
يا سل يا بيماري هاي انگلي
مصرف انرژي
از دست دادن کالري
سوء جذب
هر چند فهرست علل احتمالي کاهش وزن بسيار مفصل تر از موارد بالاست ؛ به
عنوان مثال ، در دوران کهولت شايع ترين دلايل عبارتند از سرطان و بيماري
هاي خوش خيم و بدخيم دستگاه گوارش و ريه ، افسردگي و در افراد جوان تر،
ديابت مليتوس ، هيپرتيروئيديسم و عفونت هايي نظير
HIV. مهمترين نکته اي که در ارتباط با کاهش وزن وجود دارد، اين است که علت
اصلي آن بندرت پنهان مي ماند و در بيشتر موارد، پس از شرح حال و معاينه
فيزيکي دقيق توام با آزمايش هاي تشخيصي کنترل شده مي توان به علل کاهش
وزن پي برد.
به طور کلي ، پيش از انجام هر اقدامي درباره اين افراد بايد اثبات کرد
واقعا چنين مشکلي وجود دارد، چرا که تقريبا نيمي از بيماراني که مدعي
کاهش وزن شديد هستند، بعد از اندازه گيري عملي متوجه مي شوند کاهش وزن
آنها کاملا کاذب است. براي تاييد نهايي اين مساله مي توان از مواردي نظير تغيير در اندازه
کمربند يا گشاد شدن لباسهايي که قبلا اندازه شخص بوده اند، استفاده کرد.
به طور طبيعي ، از حدود 60 سالگي وزن بدن به طور متوسط 5 درصد در سال کم
مي شود. کهولت همچنين بر ترکيب بدن تاثير مي گذارد و موجب کاهش حجم توده عضلاني
مي شود. |
