|
آشپزخانه اي و سبزي ريشه اي كشت مي شود. جعفري اغلب در كنار جاده ها و زمينهاي باير رشد مي كند. بخش هايي از گياه
كه مورد استفاده قرار مي گيرند شامل ريشه ها و ميوه ها و بعضي اوقات بخش
هاي هوايي مي باشند.
ريشه ها را در اواخر پاييز يا در بهار سال دوم رشد
جمع آوري كرده قطعه قطعه مي كنند و در حرارت
40 درجه سانتي گراد خشك مي كنند.
ميوه ها را جدا كرده و
بر روي پارچه قرار داده تا برسند و بعد از آن بذرها را با كوبيدن جداكرده
و سپس تميز مي كنند. ماده دارويي بوي ادويه اي دارد وشيرين است كه بخاطر
اسانس فرار آن مي باشد.
بذرها حاوي 7 درصد
اسانس فرار, ريشه ها حدود 0.1 درصد و برگها تا 0.3 درصد اسانس دارند. به
مقدار كم كمك به عمل هضم كمك مي كند شديدا مدر است و نفخ را كاهش مي دهد. البته به مقادير زياد
باعث جمع شدن خود در غشاء دور رحم مي شود و بنابراين در زمان حاملگي از
آن نبايد استفاده كرد.
مقدار زياد روغن اثرات
گيج كنندگي دارد. دم كرده آن يا بصورت مخلوط با چاي علفي براي بيماريهاي
مجاري ادرار و التهاب غده پروستات استفاده مي شود. اسانس فرار حاصل از
بذرها, ريشه ها, و اندامهاي سبز علاوه بر مصرف دارويي در صنايع غذايي
بعنوان چاشني نيز كاربرد دارند.
جعفري تازه بعنوان
چاشني در سوپ, سالاد و ديگر غذاها كاربرد دارد. جعفري قرنهاست كه كشت شده
است. تنها منبع داروي حاصله از گياه زراعي جعفري است. |
