|
قسمت مورد استفاده خوراكي توت فرنگي در حقيقت نهنج گل آن است
كه به
تدريج بزرگ شده و به اصطلاح به عنوان ميوه توت فرنگي معروف است.
توت
فرنگي به حالت خودرو در بعضي نواحي شمالي ايران وجود دارد و بعضي اوقات
به دليل خوش طعمي، ميوه آن را به طور مصنوعي پرورش ميدهند.
از ديرباز
همه قسمتهاي اين گياه مصرف دارويي داشته است و از برگ و ريشه آن كه حاوي
مقدار قابل ملاحظهاي تانن است به عنوان ضد اسهال و ادرارآور استفاده
ميشده است.
توت
فرنگي، ميوه اي شبيه توت است ولي كمي درشت تر، رنگش قرمز و طعم آن ترش و
مطبوع است. بوته اش كوتاه و داراي برگهايي درشت و ساقه هايي باريك و
خزنده است كه روي زمين مي خوابد و ريشه مي دواند.
قسمت
هايي كه از بوته توت فرنگي مورد استفاده قرار مي گيرند، عبارتند از: ميوه
، برگ و ريشه .
از دير باز همه قسمت هاي اين گياه مصرف دارويي داشته است و از برگ و ريشه
آن كه حاوي مقدار قابل ملاحظه اي تانن است به عنوان ضد اسهال وادرارآور
استفاده مي شده است.
توت فرنگي به صورت هاي گوناگون مورد استفاده قرار مي گيرد: خام، جوشانده،
مربا، شربت و بستني.
|